Als je al jong hebt geleerd om alert te zijn, kan overleven zo vanzelfsprekend worden dat je gaat denken dat er iets mis is met jou.

De termen empaat en empatisch worden vaak gebruikt voor mensen die een uitzonderlijk vermogen hebben om zich in anderen te verplaatsen. Een empaat voelt niet alleen emoties van anderen aan, maar ervaart deze vaak ook intens in het eigen lichaam en zenuwstelsel. Ze voelen stemmingen haarfijn aan, pikken subtiele signalen op en lijken soms al te weten wat de ander nodig heeft voordat diegene het zelf kan verwoorden. Dat diepe invoelen is geen trucje, maar een manier van zijn. Tegelijkertijd schuilt juist daarin ook een grote kwetsbaarheid.

Er zijn delen in jou die al jarenlang op volle snelheid draaien.Delen die scannen, voorspellen, voorkomen, waarschuwen.Delen die altijd paraat staan, ook wanneer jij van buiten “gewoon functioneert”.

Soms merk ik in mijn werk als therapeut dat tijd een ingewikkeld iets kan zijn.Dat mensen in een sessie beginnen te voelen, te openen, en tegelijk al bezig zijn met de klok.Hoeveel minuten zijn er nog? Moet ik afronden? Kan dit nog wel?

Hoe meer ik leer over trauma, in de breedte én in de diepte, hoe meer ik me verbaas dat dit niet écht gezien wordt in de reguliere GGZ.

Mijn praktijk is verhuisd! Over de reden deel ik binnenkort graag meer, maar ik wil jullie eerst meenemen naar mijn nieuwe praktijkruimte: een prachtige yurt van Sandy Kremers.

Er zijn van die zinnen die in je lijf blijven hangen.“Het stopt bij mij.”Of: “Ik wil niet dat mijn kinderen dit ook moeten dragen.”

Deze tekst is een eerbetoon.Aan de delen in mij die willen spelen.Aan de delen die beschermen.Aan het vuur dat zich wil laten zien.Aan het kind in mij dat soms nog bang is voor afwijzing,en toch telkens weer opduikt — nieuwsgierig en dapper,op haar eigen pure, gevoelige én vurige manier.